عذاب اولین مخالف غدیر از کتب عامه

بدون ديدگاه

سبط بن جوزی از علمای اهل تسنن می‌نویسد:
ذکر أبو اسحاق الثعلبی فی تفسیره باسناده ان النبی (صلى الله علیه وآله) لما قال ذلک طار فی الأقطار و شاع فی البلاد و الامصار فبلغ ذلک الحرث بن النعمان الفهری فأتاه على ناقه له فأناخها على باب المسجد ثم عقلها و جاء فدخل فی المسجد فجثا بین یدی رسول اللّه (صلى الله علیه وآله) فقال یا محمد انک امرتنا ان نشهد ان لا إله إلا اللّه و انک رسول اللّه فقبلنا منک ذلک؛ و انک امرتنا ان نصلی خمس صلوات فی الیوم و اللیله و نصوم رمضان و نحج البیت و نزکی أموالنا فقبلنا منک ذلک ثم لم ترض بهذا حتى رفعت بضبعی ابن عمک و فضلته على الناس و قلت من کنت مولاه فعلی مولاه فهذا شی‌ء منک أو من اللّه فقال رسول اللّه (صلى الله علیه وآله) و قد احمرت عیناه و اللّه الذی لا إله إلا هو إنه من اللّه و لیس منی قالها ثلاثا فقام الحرث و هو یقول: اللهم إن کان ما یقول محمد حقا فأرسل من السماء علینا حجاره أو ائتنا بعذاب ألیم قال فو اللّه ما بلغ ناقته حتى رماه اللّه من السماء بحجر فوقع على هامته فخرج من دبره و مات و انزل اللّه تعالى‌ سَأَلَ سائِلٌ بِعَذابٍ واقِعٍ لِلْکافِرینَ لَیْسَ لَهُ دافِعٌ‌.

ابو اسحاق الثعلبی در تفسیر خود روایت کرده است که حارث بن نعمان فهرى پس از مخالفت آشکار خطاب به رسول خدا صلی الله و علیه وآله گفت: اى محمد! ما را به خدا خواندى پذیرفتم، نبوت خود را مطرح کردى، لااله الا الله و محمد رسول الله گفتیم، ما را به اسلام دعوت کردى اجابت کردیم، گفتى نماز در پنج وقت بخوانید، خواندیم، به زکات و روزه و حج و جهاد سفارش کردى، اطاعت کردیم، حال پسر عموى خود را امیر ما ساختى که نمى‌دانیم این حکم از طرف خداست یا با اراده شخصى شما پیدا شده است؟ رسول خدا (صلی الله و علیه و آله) پاسخ دادند سوگند به خدا که جز او پروردگارى نیست، این دستور از طرف اوست. حارث بن نعمان فهرى با غروری که تمام وجودش را فرا گرفته بود تقاضاى عذاب کرد و سر به آسمان بلند کرد و گفت: خدایا اگر آنچه را که محمد (صلی الله علیه و آله) در باره علی (علیه السلام) می‌گوید از طرف تو است و به امر توست، سنگی از آسمان بر من فرود آید و مرا عذاب کند. هنوز سخنانش به پایان نرسیده بود که از آسمان سنگی بر او فرود آمد و او را به هلاکت رساند که آیات «درخواست‌کننده‌ای درخواست عذاب کرد که اختصاص به کافران دارد و آن را بازدارنده‌ای نیست.» (آیات اول و دوم سوره معارج) نازل شد.

تذکره الخواص، تالیف سبط بن جوزی، صفحه ۳۰-۳۱، چاپ مکتبه نینوی الحدیثه

نوشتن دیدگاه

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.